Friday, August 5, 2011

The Last Peek

I knew a woman before, shes whom i idolized, i dreamed to be like her someday when i grow up. shes sweet. brainy.beautiful and having angelic attitude. shes a woman of any mans dream.i am seeking for an older sisters affection and i found it to her.. but everything was changed, when her mom and dad separated..i only see her seldom, she jailed herself in their house, shes the only child and its hard for her to decide wether she will go to her mom or dad.. shes loosing herself time at time. she was changed inside and out, shes not the jasmine whom i used to know. from pants to minnies, from simple to thick make-ups,from polite to vulgar! shes fond now of going late at night.. she hide the pain by amusing herself in such wrong deeds she don't even realize that  shes ruining her life with the nonsense things, but one tragic event happened, she got pregnant and the dad is nowhere to find. the only thing she did is to cry, regret and peek the past that once she lost and will never ever comeback.. i promise to myself that from now on, i will never let pain beat me, instead it gives courage to fight!! im not gonna be like her as what i was dreamed to be before. everything changes and so do i!!

Tuesday, August 2, 2011

Huling berso na isusulat ko



Maisusulat ko ang pinakamalungkot na berso ngayong gabi.
Maisusulat ko, halimbawa: "Mabituin ang gabi
at nanginginig, bughaw ang mga tala sa malayo."
Lumiligid sa langit ang simoy-gabi at umaawit.
Maisusulat ko ang pinakamalungkot na berso ngayong gabi.
Minahal ko siya, at minahal din niya ako paminsan-minsan.
Sa mga gabing ganito, ibinilanggo ko siya sa aking mga bisig.
Ulit-ulit ko siyang hinagkan sa lilim ng walang-hanggang langit.
Minahal niya ako, paminsan-minsan ko rin siyang minahal.
Sino ang hindi iibig sa kaniyang malalaki't mga matang tahimik.
Maisusulat ko ang pinakamalungkot na berso ngayong gabi.
Maiisip kasing hindi na siya akin. Madaramang wala na siya sa akin.
Maririnig ang gabing malawak, at mas lumalawak kung wala siya.
At pumapatak sa kaluluwa ang bersong tila hamog sa pastulan.
Maano kung hindi siya mabantayan ng aking pag-ibig.
Mabituin ang gabi at hindi siya kapiling.
Ito na ang lahat. May umaawit sa malayo. Sa malayo.
Hindi mapanatag ang kaluluwa ko sa pagkawala niya.
Upang waring ilapit siya, hinahanap siya ng aking mata.
Hinahanap siya ng aking puso, at hindi siya kapiling.
Ganito rin ag gabing nagpapusyaw sa ganito ring mga punongkahoy.
Kami, sa tagpong iyon ang nagbago.
Hindi ko na siya mahal, natitiyak ko, ngunit minahal ko siya nang todo.
Hinahanap ng tinig ko ang simoy upang hipuin ang kaniyang pandinig.
Nasa iba. Siya'y nasa iba. tulad noong katalik siya ng aking mga halik.
Ang kaniyang tinig, malinaw na katawan. Ang kaniyang matang walang-hanggan.
Hindi ko na siya mahal, natitiyak ko, ngunit baka mahal ko siya.
Napakaikli ng pag-ibig, napakahaba ng paglimot.
Dahil sa mga gabing ganito na ibinilanggo ko siya sa aking mga bisig
hindi mapanatag ang kaluluwa ko sa pagkawala niya.
Kahit ito na ang huling pighating ipapataw niya sa akin,
at ito ang huling mga bersong isusulat ko para sa kaniya.